1. Co należy wiedzieć o koszeniu trawników:

Pierwsze koszenie należy przeprowadzić, gdy trawa osiągnie wysokość ok. 6 cm (trawniki ozdobne), 8 cm (trawniki użytkowe). 10 cm (trawniki parkowe). Ważne jest tu aby nóż był dobrze naostrzony.

Częstotliwość koszenia zależy od szybkości wzrostu trawy oraz rodzaju trawnika. Trawniki ozdobne oraz użytkowe należy kosić 1-2 razy w tygodniu. Trawniki parkowe, łąkowe 1-2 razy w roku. Im częściej kosimy tym trawnik staje się gęstszy. Przed zimą (ostatnie koszenie) trawę należy nisko przyciąć.

Wysokość koszenia zależy od rodzaju trawnika. Dla trawników ozdobnych wynosić powinna ok. 2,5-4 cm, użytkowych 3,5-4 cm, parkowych 5-10 cm. Nie należy kosić poniżej 2,5 cm wysokości, gdyż powoduje to osłabienie wzrostu trawy i jej szybsze wysychanie.

Zbyt wysokie koszenie sprzyja rozwojowi chwastów.

2. Co należy wiedzieć o kosiarkach do trawy:

Istniej wiele podziałów kosiarek do trawy. Na przykład wg rodzaju napędu: ręczne (mechaniczne), akumulatorowe, elektryczne, spalinowe; wg sposobu cięcia wyróżnia się: bębnowe, rotacyjne, listwowe.

Wybór kosiarki zależy od wielu czynników np. wielkości trawnika, dostępu do źródła prądu, charakteru trawnika, oczekiwań nabywcy itd.

Wszystkie kosiarki elektryczne i spalinowe posiadają tzw. dźwignię hamulca, która warunkuje pracę silnika (silnik pracuje tylko wtedy, gdy dźwignia przyciągnięta jest do rączki).

Moc silników kosiarek spalinowych podawana jest jako moc maksymalna oraz tzw. moc znamionowa. Moc maksymalna mierzona jest bez dodatkowych obciążeń silnika (tj. bez filtra powietrza, pompy paliwa, tłumika itd.). Najczęściej podawana jest ona w KM. Natomiast moc znamionowa podawana jest zawsze przy danych obrotach silnika i uwzględnia jego obciążenia. Najczęściej podawana jest w kW. Przykład: silnik B&S Quattro 40, moc maksymalna 4 KM, moc znamionowa 2,1 kW przy 2900 o/min. Relacja jednostki kW do KM jest następująca lkW=1,3596 KM, lub lKM=0,7355 kW.

Konserwacja kosiarek elektrycznych polega na ich czyszczeniu oraz ostrzeniu noza.

Konserwacja i eksploatacja kosiarek spalinowych polega na czyszczeniu i ostrzeniu noża oraz wymianie oleju i filtra powietrza.

Olej powinno wymieniać się co najmniej raz w sezonie. Na okres zimowy zaleca się opróżnić zbiornik paliwa oraz oleju. Przed każdym sezonem należy zalać kosiarkę świeżym paliwem oraz świeżym olejem.

3. Co należy wiedzieć o pilarkach?

Oto, jak należy prawidłowo napinać piłę łańcuchową:

Większość pilarek mechanicznych wyposażona jest w wygodny mechanizm bocznego napinania piły łańcuchowej. Umożliwia on łatwe, szybkie i sprawne napięcie piły. Piłę łańcuchową napinamy w następujący sposób: Przy wyłączonym silniku należy najpierw poluzować śruby mocujące pokrywę koła napędowego piły łańcuchowej. Następnie dokręcić śrubokrętem śrubę napinającą i ostrożnie przeciągnąć piłę ręką. Aby uniknąć niebezpieczeństwa skaleczenia ostrą piłą łańcuchową, należy uprzednio koniecznie założyć rękawice ochronne. Piła łańcuchowa jest prawidłowo napięta, gdy nie zwisa po dolnej stronie prowadnicy, pozwalając się jednocześnie łatwo przesuwać po niej ręką.

Firma STIHL oferuje Państwu również pilarki mechaniczne wyposażone w komfortowy mechanizm szybkiego napinania piły łańcuchowej. Piłę łańcuchową można tu napiąć szybko i sprawnie, i to całkiem bez użycia narzędzi. Należy to wykonać w następujący sposób: Poluzować ręką, przy pomocy nakrętki motylkowej, pokrywę koła napędowego piły łańcuchowej. Jeżeli znajdujące się powyżej kółko regulacyjne będziemy przekręcać w lewo, piła łańcuchowa będzie poluzowywana. Napinanie piły łańcuchowej następuje poprzez przekręcanie kółka regulacyjnego w prawo. Przy dokręcaniu pokrywy koła napędowego prowadnica blokowana jest automatycznie w odpowiednim położeniu.

Przed wymianą piły łańcuchowej należy gruntownie oczyścić rowek prowadnicy. W przypadku występowania skupisk brudu w rowku prowadnicy piła łańcuchowa może łatwo zeskoczyć z prowadnicy. Ponadto występuje niebezpieczeństwo wchłonięcia przez ten brud oleju do smarowania piły łańcuchowej, czego konsekwencją może być brak oleju po dolnej stronie prowadnicy, co z kolei prowadzi do silnego nagrzania i szybkiego zużycia prowadnicy i piły łańcuchowej. Czyszczenie rowka prowadnicy można przeprowadzić przy pomocy cienkiego śrubokręta lub innego ostrego przedmiotu.
Nową piłę łańcuchową należy przed wprowadzeniem w drewno przez kilka sekund "dotrzeć" do prowadnicy, przyciskając lekko przycisk przyspiesznika.

Uwaga: Ponieważ podczas stygnięcia piła łańcuchowa kurczy się, należy bezwzględnie pamiętać o poluzowaniu jej przed przerwą lub po zakończeniu pracy pilarką. Jest to szczególnie ważne podczas mrozów. Zaniedbanie tej czynności może doprowadzić do poważnych uszkodzeń prowadnicy i wału korbowego silnika.

4. Odpowiednie drewno do Państwa kominka

Drewno do otwartych kominków
W dobrym piecu dobrze pali się każde drewno. Do otwartych kominków jednak nie każde drewno się nadaje.

Niepożądane iskry
Wytwarzające się wewnątrz palonego drewna drzew iglastych gazy mają trudności z wydostaniem się na zewnątrz. Z tej przyczyny w gorącym polanie może powstać wysokie ciśnienie, które uwalnia się następnie w postaci mniejszych lub większych eksplozji. Rozżarzone cząstki drewna mogą być przy tym wyrzucane na odległość nawet do kilku metrów. Grad iskier może być niebezpieczny dla dywanów, mebli oraz siedzących przy kominku osób i ich odzieży. Kto jednak nie chce zrezygnować z efektów powstających przy paleniu drewna drzew iglastych, powinien odgrodzić palenisko kominka od otoczenia przy pomocy odpowiedniej szyby lub kratki ochronnej. Drewno świerkowe i jodłowe pozostawia mniej sadzy, niż drewno sosnowe.

Gorące płomienie
Drewno drzew liściastych pozwala przy spalaniu na łatwiejsze wydostawanie się gazów. Z tej przyczyny rzadziej ma tutaj miejsce trzaskanie i emisja iskier. Trzaskający od czasu do czasu, dostarczający wiele ciepła kominek może być opalany drewnem dębu, jesionu lub robinii (pseudoakacji). Najspokojniej pali się drewno buku, drzew owocowych, klonu i brzozy. Im gorętszy jest płomień, tym szybciej wytwarza się w drewnie gaz. Jeżeli gaz ten nie zdoła się dostatecznie szybko uwolnić, grad iskier powstaje również podczas spalania drewna drzew liściastych. Ponieważ struktura drewna może być tak indywidualna, jak indywidualny jest wygląd każdego człowieka, natura może płatać tu różne figle. Z tej przyczyny otwartego kominka nigdy nie należy pozostawiać bez nadzoru.

Aby i Państwo mogli czynić podobnie, muszą się Państwo zaopatrzyć w kilka gatunków drewna. Przykładowa kolekcja może wyglądać następująco:
* brzoza, ze względu na ładną korę,
* buk (lub klon, względnie drewno drzew owocowych), ze względu na ciepło,
* jesion lub dąb, dla trzaskających płomieni.